دلم زیــادی روشن است

می ترسم بسوزد.

 در را پشت سرت ببند…

سوزِ نبودنت..
پاییزه دلم را میلرزاند

 شانه ات کو؟

دنیایم باز به هم ریخته…

 دستانت را دور گردنم حلقه کن
این دوست داشتنی ترین شالگردن شب های سرد من است ؛ باور کن...

 نمیدانم چرا چشمانم گاهی بی اختیار خیس میشوند..

میگویند حساسیت فصلی ست..

آری…

من به فصل فصل این دنیای بی تو حساسم...

می سپارمت به خدا …

کاش خدا هم روزی تو را به من بسـپارد!!!