لبخند را قاب گرفتم و به صورتم آویختم!!!

حالا با خیال راحت میتوانم بغض کنم...

بدبیاری...

تنها زمانیست که...

بد بی یاری...!!!

باور کن...

خیلی حرف است...

که وفادار دست هایی باشی که هیچوقت لمسشان نکردی...

همیشه حرارت لازم نیست!گاهی از سردی یک نگاه میتوان اتش گرفت...........

یهو دلم خواست بیام یه چیزی بگم!

دوستت دارم!

با اینکه میدونم تو هیچ وقت نمیخونی و حتی همین  الآنم به چیزای دیگه فکر میکنی!بدون اونکه بدونی من,ستاره,الآن,تو این وبلاگ...

بهت گفتم دوستت دارم!

البته نه برای اولین بار!!!

نه عکس واسه این پست میذارم و نه عنوان!

بدون عنوان بهتره...

هنوز نیامده ای خداحافظ ؟!

 تقصیر تو نیست ، همیشه همین گونه بوده...

برو اما من پشت سرت نه دست که دل تکان می دهم...

دردهای من

جامه نیستند

                 تا ز تن در آورم

"چامه و چکامه" نیستند

تا به "رشته سخن" در آورم

نعره نیستند تا ز "نای جان" بر آورم

دردهای من نگفتنی

دردهای من نهفتنی ست

دردهای من گرچه مثل دردهای مردم زمانه نیست

                 درد مردم زمانه است

مردمی که چین پوستینشان

مردمی که رنگ روی آستینشان

مردمی که نامهایشان

جلد کهنه شناسنامه هایشان

                                         درد می کند!

من ولی تمام استخوان بودنم

لحظه های ساده سرودنم

 درد می کند!

انحنای روح من

شانه های خسته غرور من

تکیه گاه بی پناهی دلم شکسته است

کتف گریه های بی بهانه ام

بازوان حس شاعرانه ام

زخم خورده است...

این عصرهای بارانی ِ بهاری ، عجـیب بـوی نـفس هـای تـو را می دهـد …!

گـوئـی … تـو اتـفاق می افـتی؛

و مـن دچـار می شـوم …

تـمام ” مــن” دارد “تـــو” می شـود …

بـاور مـی کنـی؟

تمام اثاث خانه ام را فروختم جز یک صندلی...

شاید روزیکه برگردی خسته باشی!!!

درونم غوغاست... ساده میشکنم ، با یک تلنگر کوچک... این گونه نبودم شدم!!!!!